Opvallend genoeg hield Faber als kind helemaal niet van lezen. Hij dacht zelfs dat boeken niet voor
hem bedoeld waren.
“Als kind las ik nooit. Ik dacht dat boeken niet voor mij waren weggelegd.”
Vroeger was hij erg druk en kon hij zich moeilijk concentreren. Tegenwoordig zou dat
waarschijnlijk ADHD genoemd worden. Omdat zijn broer goed kon leren, dacht hij dat hij zelf
minder slim was.
Later ontdekte hij dat dat helemaal niet zo was. Hij begon te lezen en merkte dat hij het eigenlijk
leuk vond. Nog leuker vond hij het om zelf verhalen te bedenken.
“Verhalen had ik altijd al in mijn hoofd. Toen dacht ik: ik ga eens een keer wat schrijven.”
Zijn eerste boek, Kampeeravontuur, schreef hij in twee weken. Tot zijn verrassing vonden veel
mensen het een leuk boek. Dat gaf hem het vertrouwen om verder te gaan met schrijven.
Voor 80 jaar vrijheid van Nederland heeft hij zijn boek opnieuw uitgebracht dat zich deels afspeelt
in de Tweede Wereldoorlog. In het verhaal belanden twee jongens uit de huidige tijd plotseling in
1944. Hoewel het verhaal fictie is, probeert hij de historische details zo realistisch mogelijk te
maken.
“Ik probeer zoveel mogelijk van die tijd te laten zien. Hoe werkte een razzia? Hoe voelde die
angst?”
Om dat goed te kunnen beschrijven, sprak hij met mensen die de oorlog zelf hebben meegemaakt.
Zo is de tekenaar van het boek de 89-jarige Jan van Well. Hij was 9 jaar toen de oorlog eindigde.
Al snel begon hij aan zijn tweede boek. Dit boek had een ander concept. Met foto’s en tekeningen
maakte hij een kort kleuterboek in het Gronings en Nederlands.
Daarnaast schreef hij een boek over de gierzwaluw Max. Het is een kinderboek over een
gierzwaluw die een reis maakt van Appingedam naar Mozambique.
In het Gouden Pand, een van de oudste gebouwen van Appingedam, zit op het dak een grote
gierzwaluwkolonie. Er waren plannen om het oude dak te veranderen. Daardoor zouden de vogels
hun nestplaatsen verliezen. Met zijn boek probeerde hij aandacht te vragen voor de bescherming
van deze nesten en andere dieren die onder de daken leven.
“Als aannemers die nesten weghalen en het hele dak vervangen, vliegen die vogels zich kapot tegen
het gebouw. Daarom heb ik er aandacht voor gevraagd. Nu begeleidt een ecoloog het project.”
Voor Faber is het mooiste moment wanneer kinderen zijn boeken lezen en er enthousiast over zijn.
Onlangs deelde hij duizend boeken uit aan scholen en kinderen van groep 6, 7 en 8 in de gemeente
Eemsdelta.
“Daar verdien ik natuurlijk geen geld mee, maar weggeven is het leukste.”
Soms krijgt hij onverwachte reacties van kinderen die hem herkennen. Dat maakt het schrijven voor
hem extra bijzonder.
“Dan komt er zo’n jongen naar me toe en zegt: ‘Mijn juf leest uw boek voor en ik vind het heel
mooi.’ Dan krijg ik echt kippenvel.”
Volgens hem is dat het moment waarop je weet waarom je schrijft.
“Daar doe je het voor.”
schrijver & fotograaf Larissa Oomen



